//BELİZ D.

BELIZ DHayatıma paha biçilemeyecek  insanlar girdi…

Üniversiteye ilk başladığım yıldan beri wat programına katılmak istiyordum ancak daha önce yurtdışı deneyimim olmadığı için ailem tarafından sıcak bakılmadı ve “önümüzdeki yaz yaparsın” şeklinde geçiştirildi. Kendi başıma halledebileceğim bir şey olmadığını düşündükleri için araştırıp, uğraşacağıma pek inanmadılar. Doğrusunu söylemek gerekirse üşengeç ve bir nevi kendi işini bile kendi halletmek için çaba göstermeyen birisi olaraktan ben de kendime inanamadım. Ama bir kere kafaya taktim ve yapıcam dedim, geri dönüşü de olmadı.

Hazırlıktan 1. sınıfa geçer geçmez direkt şirket araştırmalarına başladım, daha önceki wat deneyimlerini okudum, dinledim. Araştırmalarımın sonucuylaysa en güvenebileceğim şirket olarak United Towers’ı keşfettim. Sonrasındaysa zaten hepinizin de bildiği gibi iş seçme, CIEE ve iş mülakatı, vize görüşmesi ve işe kabul edildim mi, vize aldım mi heyecanı kovaladı. Program için yanıma arkadaş bulamadığımdan bu süreçlerin çoğunu danışmanım Kamile Sezer yardımıyla geçirdim. Çevremdeki çoğu insandan ise “kız başına sen yapamazsın”, “daha önce iş tecrüben bile yok orda nasıl çalışacaksın”, “yapamayıp kesin 1 hafta içinde geri dönersin” seklinde yorumlar aldım. Vazgeçirdi mi? Tabi ki de hayır.

Programa gelecek olursak; Maine’in Kennebunk şehrinde bir plazada Burger King’de çalışıyorum. İşin komik tarafıysa hayatında maksimum 3 kere hamburger yemiş bir insanim. Hayal kırıklıklarım oldu mu? Yalan söyleyememeğim  oldu. Bulunduğum yerde toplu taşıma denen şeyin varlığı söz konusu olmadığı için yeri geldi boş günlerimde dışarı çıkamadım. Ama diğer yandansa hayatıma paha biçilemeyecek  insanlar girdi. Ha bir daha görüşebilme fırsatımız olur mu bilmiyorum ama emin olduğum bir şey varsa her ne kadar dünyanın obur ucunda da yasasalar her zaman bir telefon ya da bir mesaj uzağımda olduklarıdır.

Yasadığım şeyleri özetleyecek olursam kimi zaman yapacak bir şey bulamadığım için kendimi odaya kapattım, kimi zaman arkadaşım Amerika’ya geldiği için bulduğum ilk uçak biletiyle  yanına gittim. Yeri geldi cebimde sadece 15 dolar kalmışken uçağımı kaçırdım, j-1 vizemi kaybettim. Yeri geldi alacak bir şey bulamadığım için depresyona girdim.

İşte son iki haftama girmiş bulunmaktayım, daha sonrasındaysa NYC beni bekler. Kendi ayaklarım üstünde durmayı öğrenmeme yardımcı olan wat programına, United Towers ekibine ve özellikle danışmanıma çok teşekkür ederim. Herkese iyi şanslar!

BELİZ D.
HMSHOST KENNEBUNK NORTH TRAVEL PLAZA – KENNEBUNK, ME – SUMMER 2015
YEDİTEPE ÜNİVERSİTESİ
BİLİŞİM SİSTEMLERİ VE TEKNOLOJİLERİ – 2. SINIF